Sihirli 40K

Gecenin en karanlık olduğu zamanda, gün doğmadan hemen önce geldiler...  Zehirlerini kustular, bağırdılar çağırdılar… Sonra inanç ile örülü zırhımızın bizi tüm zehirlerden koruduğuna şahit oldular, nefretimizi kusan silahlarımızın ve kılıçlarımızın altında can verdiler ve kaçıp gittiler…  Hemen sonra gün doğdu!  

Yıkılmış yerleşimin içinde dolaşmak benim için zor oldu.  Burada warp ile gerçeklik arasındaki duvarlar normalde olduğundan daha ince,  anlayabildiğim kadarıyla bir zaman inceltilmiş…  Gölgelerin ve fısıltıların içinde varlıklar hissediyorum ya da doğrusu ekolar.  Yakın zamanda burada anlatılanlardan fazla birşeyler olmuş…  Asıl ilginç olan gerçeklik duvarının bazı yerlerde yeniden örülmüş olması.  En ince olan yerler güçlendirilmiş gibi adeta, ilginç…

“Ey Yüce Melek” tapınağının yıkıntılarına vardığımda çok rahatsız edici bir manzara ile karşılaştım.  Kardeşlerimizin bir kısmı son savunmalarını burada yapmış, izlerini görebiliyorum, seslerini duyabiliyorum...

-          Brother Sahaqiel! Güney kapısını daha fazla tutamayacağız (bolter atışları)

-          Ana Sütunlara doğru çekiliyoruz, melta düzeneğini ateşleyin! (Patlama ve uzun bir vınlama…)

-          He. …den. ge..yo.la.!! A.k..da! Br.th.. H….. ile bağ….ı kura..y.r..!

-          Si..er için ..ldik me…ler, düş.ü..üzü t..in e…k ..in ge….! Şi..i g..çek a.dın….ayı ..şaya..ks.nız!!

-          ..lek’.n ış..ı ..tü.üzd. p..lasın, öf.esi hainlerin sonu olsun! Hücum!! (birbirine karışan savaş çığlıkları)

-          Ruhlarınız gerçek tanrılara kurban edilecek, yolun sonuna geldiniz artık, bu ritüelin tamamlanması ile … (Yıkılma, parçalanma sesleri)

-          [Mekanik ses] Burada halen nefes alan bir Melek var hain!! İmparator sizleri affetmeyecek, öfkesini tatmanızın zamanı geldi!!   (birbirine karışan savaş çığlıkları)

1. Bölüm

Gecenin en karanlık olduğu zamanda, gün doğmadan hemen önce geldiler...  Zehirlerini kustular, bağırdılar çağırdılar… Sonra inanç ile örülü zırhımızın bizi tüm zehirlerden koruduğuna şahit oldular, nefretimizi kusan silahlarımızın ve kılıçlarımızın altında can verdiler ve kaçıp gittiler…  Hemen sonra gün doğdu!  

Yıkılmış yerleşimin içinde dolaşmak benim için zor oldu.  Burada warp ile gerçeklik arasındaki duvarlar normalde olduğundan daha ince,  anlayabildiğim kadarıyla bir zaman inceltilmiş…  Gölgelerin ve fısıltıların içinde varlıklar hissediyorum ya da doğrusu ekolar.  Yakın zamanda burada anlatılanlardan fazla birşeyler olmuş…  Asıl ilginç olan gerçeklik duvarının bazı yerlerde yeniden örülmüş olması.  En ince olan yerler güçlendirilmiş gibi adeta, ilginç…

“Ey Yüce Melek” tapınağının yıkıntılarına vardığımda çok rahatsız edici bir manzara ile karşılaştım.  Kardeşlerimizin bir kısmı son savunmalarını burada yapmış, izlerini görebiliyorum, seslerini duyabiliyorum...

-          Brother Sahaqiel! Güney kapısını daha fazla tutamayacağız (bolter atışları)

-          Ana Sütunlara doğru çekiliyoruz, melta düzeneğini ateşleyin! (Patlama ve uzun bir vınlama…)

-          He. …den. ge..yo.la.!! A.k..da! Br.th.. H….. ile bağ….ı kura..y.r..!

-          Si..er için ..ldik me…ler, düş.ü..üzü t..in e…k ..in ge….! Şi..i g..çek a.dın….ayı ..şaya..ks.nız!!

-          ..lek’.n ış..ı ..tü.üzd. p..lasın, öf.esi hainlerin sonu olsun! Hücum!! (birbirine karışan savaş çığlıkları)

-          Ruhlarınız gerçek tanrılara kurban edilecek, yolun sonuna geldiniz artık, bu ritüelin tamamlanması ile … (Yıkılma, parçalanma sesleri)

-          [Mekanik ses] Burada halen nefes alan bir Melek var hain!! İmparator sizleri affetmeyecek, öfkesini tatmanızın zamanı geldi!!   (birbirine karışan savaş çığlıkları)